การเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ

การเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ เป็นอาชีพหนึ่งของภาคการเกษตรที่มีส่วนสำคัญต่อการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของประเทศ มีแนวโน้มที่จะทวีความสำคัญมากยิ่งขึ้นในอนาคต เนื่องจากผลผลิตที่ได้จากการทำประมงไม่เพิ่มขึ้น ทั้งนี้เป็นผลอันเนื่องมาจากความเสื่อมโทรมของทรัพยากรสัตว์น้ำและแหล่งน้ำ โดยมีสาเหตุมาจากการทำประมงเกินขนาดและผิดวิธี ปัญหามลพิษจากโรงงานอุตสาหกรรมต่างๆ ที่ปล่อยน้ำเสียลงแหล่งน้ำ ดังนั้น การเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำจึงเป็นทางเลือกเพียงหนทางเดียวที่จะสามารถคืนความสมดุลและความสมบูรณ์ให้กับแหล่งน้ำ ตลอดจนผลิตสัตว์น้ำให้เพียงพอต่อการบริโภคและแก้ไขปัญหาการขาดแคลนแหล่งโปรต้นของประชากรโลกได้

การเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ

อย่างไรก็ตาม ธุรกิจเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำนับว่ามีความเสี่ยงต่อการลงทุน เนื่องจากเป็นสินค้าเกษตรที่มีขีดจำกัดในเรื่องของการเก็บรักษา และความผันผวนของราคา ถ้ามีผู้ประกอบการมากเกินไปผลผลิตก็จะล้นตลาด ส่งผลให้ราคาขายที่ได้รับต่ำกว่าต้นทุนการผลิตทำให้ผู้ประกอบการขาดทุนได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การเลี้ยงปลา หรือสัตว์น้ำจืด ซึ่งตลาดส่วนใหญ่ยังจำกัดอยู่ภายในประเทศ นอกจากนี้ยังมีความเสี่ยงด้านปัจจัยอื่นๆ อีก เช่น ภัยธรรมชาติ ได้แก่ น้ำท่วม หรือการเกิดโรคระบาดต่างๆ เป็นต้น

ดังนั้น ผู้ที่กำลังจะตัดสินใจประกอบอาชีพ การเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ ควรจะตั้งคำถามให้กับตัวเอง เพื่อเตรียมความพร้อมเบื้องต้น ดังนี้

  1. ความสามารถเป็นผู้ที่ลงมือปฏิบัติจริงได้ด้วยตนเองหรือไม่ พบว่าส่วนใหญ่ผู้ที่ประสบความสำเร็จไม่ว่าจากโรงเพาะฟักและจากบ่อเลี้ยงมักจะลงมือปฏิบัติจริงด้วยตนเอง ในใจและเอาใจใส่ตลอดเวลา ทั้งนี้ เนื่องจาก มีเงื่อนไขและตัวแปรต่างๆ ที่จะทำให้ไม่ประสบความสำเร็จสูง หากผู้เพาะเลี้ยงไม่มีความเอาใจใส่อย่างจริงจัง
  2. มีพื้นที่การเลี้ยงและอุปกรณ์การเลี้ยงที่เหมาะสมหรือไม่
  3. มีเงินทุนสำรองเพียงพอสำหรับเริ่มต้นลงทุนเลี้ยง ตลอดช่วงระยะเวลาการเลี้ยงทั้งในรุ่นนี้และในรุ่นหน้า
  4. มึความเข้าใจในการเลี้ยง เทคนิคการเลี้ยงต่างๆ พร้อมหรือยัง
  5. การเลี้ยงนั้นมีศักยภาพในการทำกำไรมากกว่าการลงทุนของธุรกิจอื่นๆ หรือไม่
  6. เตรียมใจรอคอรายร้บที่จะได้ในช่วงระยะเวลาหนึ่งได้หรือไม่
  7. มีตลาดรองรับสำหรับผลผลิตหรือไม่

เมื่อตัดสินใจที่จะประกอบธุรกิจ การเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ ดังนั้น เป้าหมายการผลิตต้องกำหนดอย่างชัดเจนเพื่อดำเนินการให้บรรลุตามความประสงค์ที่ตั้งความหวังไว้ โดยมีองค์ประกอบต่างๆ ที่ควรพิจารณาดังนี้

ติดตามความรู้เพิ่มเติมได้ที่ https://twitter.com/kasetupdate

เป้าหมายการผลิต



Accounts

Projects

SSL

Storage

Domains

Sub-domains

ตัวกำหนดแผนการผลิต

ทุน

สิ่งอำนวยความสะดวก

ที่ดิน,นำและแหล่งน้ำ,อื่นๆ

เทคโนโลยีการผลิต

ระบบการเลี้ยงและการจัดการ

อัตราการปล่อยและระยะเวลาการเลี้ยง

ความเสี่ยงและข้อจำกัด

ผลผลิต

รูปแบบ

ขนาด

ปริมาณ

คุณภาพ




กำไร

ความต้องการของตลาดและราคา


การกำหนดระยะเวลาการผลิต

ตลอดทั้งปี

เป็นฤดูกาล

ส่งออก/ตลาดภายใน



จะเห็นได้ว่าในปัจจุบันและแนวโน้มในอนาคต ประชากรทั่วโลกจะให้ความสนใจในการบริโภคปลากันมากขึ้นเพื่อรักษาสุขภาพ เพราะว่าเนื้อปลามีประโยชน์ทางด้านโภชนาการสูง เนื่องจากมีโปรตีนสูง คอลเรสเตอรอลต่ำ อย่างไรก็ตาม สินค้าสัตว์น้ำยังคงประสบปัญหาด้านคุณภาพอย่างต่อเนื่อง ซึ่งมีสาเหตุมาจากมาตรฐานในการเลี้ยงหรือระหว่างการจับสัตว์น้ำ ที่ยังไม่ดีพอ เช่น การปนเปื้อนของเชื้อแบคทีเรีย การตกค้างของยาปฏิชีวนะ และการปนเปื้อนของสารบางอย่าง เช่น สารจีออสมิน ซึ่งเป็นสาเหตุหลักของกลิ่นโคลนในเนื้อปลา และเป็นปัญหาหลักของการเลี้ยงปลาและสัตว์น้ำจืด

ปลาหรือสัตว์น้ำจืด เป็นทรัพยากรประมงที่มีศํกยภาพ สามารถที่จะพัฒนาเพื่อทดแทนการนำเข้าและเพื่อลดการสูญเสียเงินตราออกต่างประเทศไทย ประเทศไทย มีแหล่งน้ำจืดขนาดต่างๆ อยู่เป็นจำนวนมาก ซึ่งสามารถทำการพัฒนาให้เป็นแหล่งผลิตสัตว์น้ำจืด เพื่อให้ได้ผลผลิตเพื่อทดแทนการนำเข้าและเป็นอาชีพให้เกษตรกรได้ ดังนั้น ผู้ประกอบการต้องเร่งปรับตัว ศึกษาวิชาการให้มากขึ้น เพื่อพัฒนาหรือปรับวิธีการเลี้ยงให้ทันสมัยเพื่อให้ได้ปลาที่มีคุณภาพตรงตามความต้องการของตลาด  ไม่ทำลายสิ่งแวดล้อม ไม่มุ่งเฉพาะการเพิ่มผลผลิต ต้องมุ่งเน้นถึงกิจกรรมที่ทำให้ได้ผลผลิตที่มีคุณภาพ ปลอดภัยต่อผู้บริโภค

 

Add your comment